Om de zoveel jaren, publiceer ik een tirade over de houding van mensen op straat, in de velden of bossen (zie ook hier).
Ik ga nu al zolang joggen, en volgens mij gaat het van kwaad tot erger … steeds meer mensen negeren mij tijdens het joggen?
Ligt het dan echt aan mijn leeftijd … of is het een … van de tijdsgeest?
Onlangs was het weeral zo ver: telkens kom ik mensen tegen tijdens het joggen, waarbij in de verste verte niemand anders te zien is dan die mensen zelf en ikzelf … en toch slagen die mensen er in om mij straal voorbij te lopen, dikwijls zelfs door de andere kant uit te kijken (en neen, ze hoeven daarvoor zelfs nog niet bezig te zijn met hun smartphone).
En ik dan maar heel luidop roepen “ook een goede avond” 😉
Je zou echt gaan geloven dat ik bovenaardse krachten heb, en dus onzichtbaar door het leven ga?
Arnold.